ছাই (Ash)

যোআনিশা মোৰ ভাখেৰি ঘৰটো
জ্বলি পুৰি ছাই হ'ল 

তোৰ প্রেমে হালধীয়া কৰি তোলা এমুথি খেৰ
আৰু মোৰ যাতনাৰ কাইটীয়া বাহেৰে
সাজিছিলো সেই ঘৰ

নিৰাশাৰ বেৰ সাজি আবুৰ কৰিছিলো সীমাহীন আশা
সপোনবোৰেৰে ঘহি মাজি নিমজ কৰিছিলো তাৰ মজিয়া

এতিয়া আশাবোৰ মোৰ আঙঠা হৈ পৰি আছে তাত
ধোআ হৈ উৰি আছে সপোনবোৰ

যোআনিশা জ্বলি পুৰি ছাই হ'ল
মোৰ স্ম্রিতিৰ সেউজীয়া ভাখেৰি ঘৰ

(Part translation)

My tiny storehouse
My lovely storehouse burnt to ashes last night.

I built that house
with the straws that turned yellow with your love
and the bamboo sticks that turned thorny with my pains

The walls were built with all my despair
and hid endless hopes
The floor was mopped over and over again
with all my dreams

Now my hopes lay there as ash
And my dreams fly as smoke

That storehouse of my memory
burnt to ashes last night!

The midnight tears

originally written in Assamese as follows:

মাজনিশা চকুলু নুটুকিবি অ' বলিয়া নৈ
মই জানো, ভটিয়াব নোবাৰ বাবে তোৰ ইমান দূঃখ
আইৰ অসুখৰ সময়তে তোৰ বুকুয়েদি তেজ নিগৰিছিল
আইৰ চকুহাল তেতিযাৰেপৰা ৰঙা

চকুলুবোৰ সাঁচি থ হেৰ ৰূপহী নৈ
খৰালি তোৰ বুকু শুকালে
সিবোৰে আমাক আইৰ বতৰা দিব

Tried the English translation, however i'm never satisfied by my own translation:

Don't shred the midnight tears o' crazy river!
I know you're sad 'cause you cannot swim back.
Remember, you carried blood when mother was ill
Our mother's eyes have become red since!

Preserve those tears o' beautiful river!
As the winters come, as your heart becomes dry
Those tears will tell the story of our mother!

गुमराह

अब पता बताने वाले ही गुमराह कर जाते हैं
एक पीपल का पेड़, और उसके किनारे एक छोटी सी गली ढूँढने आये थे हम 
पर यहाँ हालत कुछ ऐसे बिगड़े की 
अब रस्ते और दुकानों की एक जंजीर
हमे लापता कर जाती है!

कहाँ गए वह पेड़, कहाँ गए उनपर वह झूले
कहाँ गए उनपर बना उन पंछियों का घरोंदा
अब कहीं पीपल, और कहाँ है उसकी छाओं
कहाँ है वह गलियां, कहाँ हैं वह आस पास दौड़ते छोटे छोटे पाँव!

अब तो कतारें हैं बहुत सी गाड़ियों की
कुछ कुचले फूलों की, कुछ बेजान झाड़ियों की
कौन जाने अब कभी वह दिन फिर लौट के आएंगे
की हम इस बेजान दुनिया से यूँ ही रुक्सत पाएंगे!

[Note: The first para of the poem is written by me; the next two paras were added by my friend Puja Narula Nagpal.]

Sharmaji's Shayri

(1)
Kuch shabd aisa likh dala
Ki geet bante bante rah gaya 
Yaha mahol kuch aisa bigra
Ki tere ishq ke kaabil bante bante rah gaya!

(2)
Aap Jo aise Hanse lagi, phul bhi sharma jaaye!
Kash ke mere cigarette ke dhuon se phul nikalte!

You and Me

You: What is dear to the dark sky?
Me: The moon of the brightest of nights!
You: And what is dear to you, then?
Me: The heart that beats through my mind!
You: You're so mean, take back your heart and give me the moon!
Me: It's been only a fortnight since you'd taken my heart, and you're asking for the moon! Like me, the sky has also lost its moon today!